wêr bist? bist ferhuze nei de himel? nei in oare stêd in oare planeet nei in oare diminsje? wêr bist?! ik mis dy sa en

wy wenje op in knikker in knikker yn de loftin tsjoenbal sûnder prikker en dat al in hiel skoft de ierde draait yn rûnten en

wat as ik net wurch bin nogjin nocht ha om te sliepen dat ik leaver de doar út geanstil hear, dat net ien my fernimt

Dêr rinne wy dan tegearre lâns kastielen meiiepen lûken om ús lûd te fangen. Brêgennûgje ús en sânpaden freegje om úsfuotprinten. Treurwylgen hingje rûngearoer de

Dêr wêr’t it fytspaad begjint dêr’t de groep sammelet dêr einiget myn moed dêr’t it fytspaad begjint probearje ik alle kearen wer dertusken te passen

ûnder dekbêd djip ferskûlehear ik mitrailleurs ratteljenraketten kraters slaan we stowe fuort stof waait opbist net mear te sjen raas dyn namme troch de mistlûd

Ik bin bang.Stjerrende bang.It bekrûpt my soms as tsjuster.Unferwachts grypt it my by de kiel.De mûle gapjend swart.Ik hymje,myn hannen trilje.Lûden skerp, mar dochs ek

Hoe lit ik witte wat ik tink Sûnder der tefolle wurden oan smoarch te meitsjen Smoarge wurden helje neat út Sis dan mar leaver neat

de donkere hjerst- en winterdeidrukt my faak sa delalles falt my dan te swiersit echt net lekker yn myn fel út de neilen fan myn

yn it tsjuster helje ik har op,mei de fyts oan de hânwachtsje ûnder it lantearneljocht dêr komt se oan,myn gedicht, de leafste,mei har swiere tas