Sajida
Oerdei seach ik har rinnen, sitten, stean,besocht ticht by har yn ’e buert te kommen.Nachts seach ik har yn myn dreamen gean,allinne, sy wist it
Oerdei seach ik har rinnen, sitten, stean,besocht ticht by har yn ’e buert te kommen.Nachts seach ik har yn myn dreamen gean,allinne, sy wist it
Ik wit dy njonken my,mar ‘k sjoch net om nei dy.Woest juster by my wei,It is foarby, foarby. Do wiest myn fanke,myn fanke Anke. De
Sil ik in geheim ferklappe?Ik wie útfanhûs by Tes.Wy ha stikem west te stappenen no ha ik ferkearing, yes! Us heit en mem witte fan
Auto’s dat binn’ eins ûnnutte dingen,dat stiet hast as in hûs sa fêst foar my.Gau ferbiede moatte se dy kringen,allegearre op ‘e izerbult dermei,dy miljeufersmoargers
Moarn moat ik in sprekbeurt dwaanMar ik ha noch neatGjin idee wêr’t ik it oer hawwe silIt komt op ‘e kop ferkeard Moarn moat ik
Earme Antsje waard se neamd, mar wa hie der net fan dreamd om wat fan har jild te krijen har besit, har landerijen?’t Wie har
paraplu’s beskermje trêdzjendetoeristen tsjin de waarmteop skeard gers rigels wite krusen yn debrânende sinne fertellede skaadkant fan eartiids nammen wurde flústere stiennen sûnder lettersskodholjend foarby
Ik hie miskien wat hiel oars sizze moattenmar de learaar frege ‘wat fynsto it moaiste wurd?’it gong gewoan even te hurden ik sei ‘bikiny’ o
Do leist sa lekker yn myn hânIk streakje dyn glêde hûd en til dy op,sa licht en leaflik bistoWy twaen binne ferfrissele en feroardiele ta
Ast fan Pink Floyd hâldst en net fan Snelle of Maan ast fan swarte kofje hâldstyn stee fan rôze enerzjy ast fan de kjeld hâldst