it is oarloch
net earlik is it samar wol de iene lân fan de oare hawwe net leaf is it samar wol de iene de oare
net earlik is it samar wol de iene lân fan de oare hawwe net leaf is it samar wol de iene de oare
Jehannes is wat frjemd, Jehannes is wat nuver.Al kin er noch wol tinke, syn tinken is net suver.Jehannes is wat stil, mar hat in eigen
Us klasse is de drokste, gjin learaar dy’t ús mei. Fan fierren kinst ús hearre sa giet it der omwei. De dei begjint
Sorry, mar ik bin net goed yn wiskunde en ek myn talen helje lang net it heechste nivo, fan lege sifers krij ik de balen.
Us mem dy blogt. Se blogt en blogt omraak. Om’t se sels neat belibbet, binne wy de sjaak! Switplakken, ekseem, in sjenante falpartij.
Myn bêd is in tsunamy, gjin plak mear om te lizzen. Wat in binde is it hjir, dát hoechst my net te sizzen. Bôlekrommels, smoarge
Hy hat in famke te hôf brocht,Al jierren, jierren lyn;Dat grêf by dy grize tsjerkeLeit it lok fan syn libben yn. Dy faam wie ’t
It wie dy kear dat âldjiersnacht kâlder wieas ea en snie en iis al wikenlang yntsjokke rânen fêstbakt sieten oan ’e wâl Doe’t der yn
Soms wurde saken sa ûnwichtichen stiet de wrâld op syn kopSoms is yn wurden net te fetsjenhoe’t it no eins fierder moat Soms glûpt alles
Tûzen minsken ofmiskien wol mearstean op it plein lokkich nijjierlústerje guon ynoarmins-ear stil wurdt itgjin ferweechgjin lûden mear foet foar foet trochstrjitten syn fotostop sinleas