Besjoch ek gedichten fan:

klasse 4 mbû / hbû
Besjoch ek gedichten fan:

Langstme

Giest meide sânreed lânsde beide brechjes oer? Hielstil nonet prate, hark, hearsto denatoer?De wylp en skrieshja roppe it út!Ek ljippen dogge mei!De poep midsswanneblomen plomp,

lês it hiele gedicht

Dit lân

Dit lân, ik haw it heardit gûlen fan de noardewyn,it skuorren fan it iis,bekende stimmen yn de nacht.Dit lân, ik haw it sjoenit wylde wetter

lês it hiele gedicht

Trou

Hy hat in famke te hôf brocht,Al jierren, jierren lyn;Dat grêf by dy grize tsjerkeLeit it lok fan syn libben yn.Dy faam wie ’t ljocht

lês it hiele gedicht

Soms

Soms wurde saken sa ûnwichtichen stiet de wrâld op syn kopSoms is yn wurden net te fetsjenhoe’t it no eins fierder moatSoms glûpt alles troch

lês it hiele gedicht

Roan

Tûzen minsken ofmiskien wol mearstean op it pleinlokkich nijjierlústerje guon ynoarmins-earstil wurdt itgjin ferweechgjin lûden mearfoet foar foet trochstrjitten syn fotostop sinleas geweldtsjustere finsters fansyn

lês it hiele gedicht

kastanjebeam

de eagen fan ’e beamsjogge oer it glêde lekkende woartels toarstgjenei foarjier en simmertsjokke tûken tilleloatsjes dy’t útsprutesêft giel opljochtsjeoer boartsjende berndrage blêden dy’t blierwiuwe

lês it hiele gedicht

foar altyd

dizze wei bringt my dêr’t wy wiene dochs nea wer wêze sille bylden dy’t foar ’t geasteseach ferskine minge har mei toarnbeiblom en simmer  

lês it hiele gedicht

it hôf

soene de deaden op it hôf, ûnder brike stiennen tusken de keale wylgen harkje kinne nei ús stimmen?   soene se skrikke fan de ferwiten

lês it hiele gedicht

Beam

de beam stiet bryk yn ‘e westewyn stoer yn ‘e bocht bewarret hy in geheim hy wit mear as in oar en hâldt him stil

lês it hiele gedicht

gazelle

klompfol geitesokkefuotten waarm yn kanvfas fytstas stutsen wilens heitebûsehannen traapje Leechlânswei bylâns   gazelle sjongt it heechste lied   klompfol geitesokkefuotten dûnsje útlitten laam by

lês it hiele gedicht

Yn swier waar

Beselskippe troch skeane streken slachrein boazet hjerst oan ta winter troch neakene beamkrunen daveret treinlûd it bluisterich waar jout ûnrêst yn ‘t liif de tinzen

lês it hiele gedicht

Shalom

(Op it Joadske hôf) As jonge beam seach ik se kommen stille froulju yn ’t swart strak, mei sêft rûzende rokken en houterich, mannen mei

lês it hiele gedicht

Ald strider

Oan it plusen kleed, alhiel fersliten, sit pake boppe syn klykje ryskipkerry. In inkelde lepfol hellet triljend de mûle, it measte rûgele der earder al

lês it hiele gedicht

Noed

Ik moffelje myn hânnen djip yn de bûsen fan myn jas. Hy hoecht net te witten…… Hy hoecht net te sjen dat ik….   Hy

lês it hiele gedicht

In hûs

In hûs in pleister oer de skrammen dy’t skrine ûnderweis. In hûs in wrâld om te boartsjen te sykjen en soms te finen. In hûs

lês it hiele gedicht

Geskink

Somtiden, mar eins hiel faak winskje ik sipressen op it sigerige bolwurk, in katedraal mei gouden ljocht en strakblauwe loften boppe âlde platanen. Mar earder

lês it hiele gedicht

Treast

Lit harren harren hynders, nimmen nimt ús de swannen ôf. It boechbyld op ús hûs sil nea yn ierde smoare. Lit harren harren hearskjen, nimmen

lês it hiele gedicht

Dy dei

Do hâldst it libben fêst dyn tiid is, tinksto, noch net om lêsto in frjemde taal yn al dy grimels op ’t plafond stiet dêr

lês it hiele gedicht

De stien

yn stille tochten tsjin sinleas geweld hat er by fakkelljochten tûzenen minsken teld hy sjocht se rinnen ken de eangsten wit fan harren ûnmacht yn

lês it hiele gedicht

hintsje

gjin foksen dy’t har snipten op ‘e stôk net in wezeling dy’t har fleach nei de strôt mar it libben sels en wy dy’t wachten

lês it hiele gedicht

Ferlegen

Ik miende wier dat ik ferlegen jierren lyn al fuortdien hie. Kreas opteard yn in doaze yn myn kleankast set. Winterskuon der boppe op en

lês it hiele gedicht

Thús

Ik sit wer oan see. It is leech wetter. Skjipperstront plakt oan myn broek. Yn ‘e fierte lizze de pakes en beppes op it tsjerkhôf.

lês it hiele gedicht

Tour de Frise

L’Aubisque, Le Galibier. Jawis. Mar dy’t myn berchetappe op ‘e seedyk fan Harns nei Surch, mei bolderige wyn en pûsters as in orkaan, ferlytset ta

lês it hiele gedicht

Landrover

Hikspeallen skampjend jei ik oer Mûntsjeleane – swarte ekers, dêr’t seefûgels boppe fleane yn in djip trekkerspoar troch de nije gebieten. Itselde ljocht. Deselde sâlte,

lês it hiele gedicht

Frij

Freonlik de heuvels by Vaison la Romaine, net heger as by ús de dyk, en op it kastiel, as yn ús eigen keninkryk, in ljocht

lês it hiele gedicht

Pake

Yn ‘e kûveuze fan ‘e tiid, as in gladiator yn ‘e aow, fjochtet pake tsjin ‘e ynfaazje fan ‘e eksoaten. Mei broeikaskobben op ‘e siele

lês it hiele gedicht

Moetsjen

Wie it dyn mûle dy’t it die? Dyn laits? Begear fan fonkeltosken yn dat noegjend libbensread, gebeart fan langstme en geniet, de tsjoen dy’t dyn

lês it hiele gedicht

Brandy Cove

Tusken de griene kliffen, dêr’t de hege see De oester fan ‘e woeste kust útslikket, Smite derten bern wite stiennen yn it Blauwe wetter, rynsk,

lês it hiele gedicht

Oergong

Shakira sjongt foar my de pine, by donkerread behang en sigaret. Hjir boppe leit myn rêchsek klear om foar altyd fuort te gean. De Barbie

lês it hiele gedicht

Dit hûs

komme mûzefergifpantsjes út ‘e hoalen, mei lêste keutels skiten of earste fan in nije pleach fiert houtwjirm heechtijdagen sloop in âlde muorre graaf de dampe

lês it hiele gedicht

Bitterswiet

bitterswiet bitterswiet priuwt dit lytse leafdeliet sil dyn ear ’t wol ienris heine as de fine drippen ’t reine reine litte oan dyn blinen silst

lês it hiele gedicht

Libellen

neisimmerske ljochtspegelingen libellen kruse myn paad kleurich as yn sudliker streken op ‘e rûge tafel ûnder eachweid jout de luchtige siel har del boade fan

lês it hiele gedicht

De reis

Giesto op reis? Dan giest om wat te finen: in faach besef faaks earst, mar geandewei begjint it garjen. Meastal lytse dingen: in ûnbekende beam,

lês it hiele gedicht

seedyk

mangele tusken elemintêre rivalen heechskouderet de dyk, yn duorjend omtinken ferslingere oan kearen en hâlden. see driuwt sâlt yn stiennen pûsten. fan minsken opsmiten basalten

lês it hiele gedicht

Lânskip

Doopje dyn pinsiel yn wetter en begjin mei it blau, it sulverblau fan de see dat de sinne heint, mar likegoed donker en driigjend wurde

lês it hiele gedicht