learlingen ût de klasse 2 en 3

Besjoch ek gedichten fan:

In hûs

In hûs in pleister oer de skrammen dy’t skrine ûnderweis. In hûs in wrâld om te boartsjen te sykjen en soms te finen. In hûs sa faak in finzenis in doelwyt in needlot. In hûs in nachtlike flecht oer ferbaarnde…

lês it hiele gedicht

De man werom

Stram fan oeren sitte yn de izeren fûgel troch de loft lit er him meiglydzje op de rolbaan tusken reizgers. Achter it stjoer siket er in paad de stêd út, jachtet oer fiifbaanswegen. Krijt sicht op lytsere diken, moat wachtsje…

lês it hiele gedicht

Nachtkeamer

Ljocht en libben is nearne. Mei in tsjuster each loert de keamer. Stuollen swije, houten ribben hâlde de siken yn en wachtsje. Se wolle fan it plak en dûnsje oer de grize triedden fan de jûn. Under de tafel azemt…

lês it hiele gedicht

Winterfrou

Strak falt de stilte as in strutsen lekken stiselwyt oer alle lûd en libben hinne. Hjoed hat de winterfrou it bêd ferskjinne en mins en bist bewuolle yn har tekken. Se sjongt it swarte fjild yn winterslomme en tsjoent de…

lês it hiele gedicht

Man yn ‘e metro

ûndergrûnsk yn in metropoal jaget in wjirm troch tsjustere hoalen it liif fol figueren fan ‘e perronnen ûnderweis oeral hinne as wer werom it skriele neonljocht falt kâld oer in man sûnder mouwen de neakene skouders beljochtsje de raffelrânen fan…

lês it hiele gedicht

bûten komme

ik wol yn ien kear oer de muorre, sûnder earst op in ljedder wankeljend de knokkels fan myn hannen wyt te knipen (witsto wol dat ik dy elke dei neisjoch fanút myn souderraam heech as de fûgels) mar de muorre…

lês it hiele gedicht

Juffer Goedekoop

soms wurd ik wekker nachts ‘t is juffer Goedekoop mei har griis fûgelkopke op in swartblomme hobbesek neist myn bêd se seit it is net bard gjin gas gjin fjoer se streaket mei har koarte tomme myn famkeshân dát wie…

lês it hiele gedicht

Langstme

Dêr’t ús pake en beppe altyd wenne ha dêrnei haw ik langstme oan ‘e ein fan ‘t libben ta Giest mei de sânreed lâns de beide brechjes oer? Hiel stil no net prate hark, hearsto de natoer? De wylp en…

lês it hiele gedicht

Fan de haadsaak in gedicht

Oer de nijstêd fan de dagen rinne wy inoar foarby heine hjir en dêr gesichten witte net fan dy of my Iepen boek yn sletten eagen wurge gong op klinkersein wiffe sang op sneon en snein yn gesichten mei ferhalen….

lês it hiele gedicht

Om ‘e moanne hinne

Alle nachten sjoch ik myn freondinne dy’t ûnsichtber is foar oaren, sjochst allinne mar har moaie eagen dy’t bewege. Nee, se is net swart, se is gjin Surinaamse of in Afrikaanse, nee, se is gjin negerinne. Sjochst allinne mar har…

lês it hiele gedicht

Geskink

Somtiden, mar eins hiel faak winskje ik sipressen op it sigerige bolwurk, in katedraal mei gouden ljocht en strakblauwe loften boppe âlde platanen. Mar earder binne it seedampen en stive pûsters út it westen wei dy’t my huverje litte yn…

lês it hiele gedicht

do kenst se wol

foar Sanne dy’t net swijt do kenst se wol, grif: sy mei har fetfoute air, hy mei syn te goedkeape bril en dy docht krekt wat te populêr. en sy, ik wit net wêr’t it oan leit, omdat se te…

lês it hiele gedicht

Dyn namme

Ik skriuw dyn namme op it beferzen rút dyn namme is tichtby, mar do, do bist sa fier fuort Dan ferdwynt dyn namme troch de izige kjeld Ik skriuw dyn namme yn it sân, de sinne sakket yn it kâlde…

lês it hiele gedicht

Treast

Lit harren harren hynders, nimmen nimt ús de swannen ôf. It boechbyld op ús hûs sil nea yn ierde smoare. Lit harren harren hearskjen, nimmen nimt ús de frijheid ôf. Unstjerlik binn’ de dieden fan wa’t foar ús rjochten stoaren….

lês it hiele gedicht

Leech

It is hjir stil ik moat de lûden sels betinke de roffel fan har fuotten op de trep har stim dy’t foar har út draaft en boppe is foardat har wurden komme of nee de rêst: it spatten fan it…

lês it hiele gedicht

Dy dei

Do hâldst it libben fêst dyn tiid is, tinksto, noch net om lêsto in frjemde taal yn al dy grimels op ‘t plafond stiet dêr in boadskip faaks dêr’t ik net efter kom Datst oeren, dagen, wikenlang alhiel gjin wurd…

lês it hiele gedicht

De stien

yn stille tochten tsjin sinleas geweld hat er by fakkelljochten tûzenen minsken teld hy sjocht se rinnen ken de eangsten wit fan harren ûnmacht yn it kinnen hy makket it alle kearen mei skonken dy’t skeuvelje mûlen dy’t swije in…

lês it hiele gedicht

Bebiten yn it sâlt

Op ‘e slypskiif fan ‘e tiid kuierje ik de reed del, it wettertoerdoarp oan ‘e linkerhân. Ruilferkavele de spoarhoekjes, de sleatten ticht, it spoar net mear de line yn it lân. Yn ‘e beammen it swarte koepeltsje fan ‘e grutte…

lês it hiele gedicht

hintsje

gjin foksen dy’t har snipten op ‘e stôk net in wezeling dy’t har fleach nei de strôt mar it libben sels en wy dy’t wachten op in wûnder domwei wachten op ‘e tsjeaf yn ‘e nacht op it strie ûnder…

lês it hiele gedicht

From Russia with fear

Do pakst syn hân en witst dit is ferkeard. Litst gau los en sjochst om dy hinne. Kust feilich. Sêft bringt hy syn hân nei de wûnen yn dyn gesicht. ‘Twa jonges heart net!’ hearst se roppen en de klap…

lês it hiele gedicht

De reiden

In pûstige súdwester mei sa no en dan in tichte stower as maat docht foar de safolste kear in wraam op ‘e reiden. Bestive en ferware yn ‘e rin fan ‘e tiid tidigje dy op ‘e lêste linigens. Fansels draaie…

lês it hiele gedicht

Brief oan de presidint

foar Amnesty International Juan Valdez, hear Presidint, is al salang ferdwûn. Syn frou speurt no al fjouwer jier. Se hat him nòch net fûn. Soldaten hellen him fan hûs ‘O, hy is sà werom. Gjin soargen, frou, moarn komt er…

lês it hiele gedicht

Swijsum lânskip

Wêrom in swijsum lânskip oan ‘e muorre hingje dat oars net freget as nei juster en dêrfoar, de fjoerflinter bewarret as fossyl? Myn each swalket troch de rûchte, raffelrânen stikelje de friesloft. Ik preau in tear tegearre fan mimerjen yn…

lês it hiele gedicht

Stil as iis

Wat no? Moat ik mysels moed ynsprekke, opslach fleurich wurde? Moat ik ynienen glimkje, sizze: doch net sa healwiis? sizze: ik leau it is tiid foar in slokje? Stil as iis wiest, iis dat der besletten by leit, kâld, stiif,…

lês it hiele gedicht

wachtsje

dêr steane se de man de frou hy grut en bonkich sy lytser smel de mouwen fan it grize fest hingje har oer de fingerseinen op klompen is sy lykas hy te rom it toutsje om ‘e mul hâldt de…

lês it hiele gedicht

Ferlegen

Ik miende wier dat ik ferlegen jierren lyn al fuortdien hie. Kreas opteard yn in doaze yn myn kleankast set. Winterskuon der boppe op en flokjes stof. Sa wie ferlegen moai út it sicht en bleau dy doaze foar altyd…

lês it hiele gedicht

Aurora

Wy sieten op in houten bankje oan it kanaal. De nacht kaam mei in skip en skolpere as in âlde dream oan ús foarby. Oan de wynkant stie: Aurora Borealis. Stjerren ûnstienen en fergienen yn it tsjuster. Ik sei: It…

lês it hiele gedicht

Dreambyld

´k Hear noch de see yn ‘t rûzjen fan ‘e beammen en as ik myn skulpen droegje ien foar ien priuw ik it sâlt sjoch foar myn eagen wylde weagen rôljen in fiskersskipke wrakselet, wylst oan de einder hast de…

lês it hiele gedicht

Rûn

gûl no mar net wês stil stil hearst de wyn wêr komt er wei wêr giet er hinne ierde de tiden fan it jier fine har yn fûgelnêsten yn aaien werom waarm fiel mar moanne wetter it sâlte wetter fan…

lês it hiele gedicht

Ik ha dyn namme yn de wolken skreaun

Ik ha dyn namme yn de wolken skreaun, mei hjerstich tried fan reachfyn goud. Ik ha de tonge fan dyn tinzen preaun, en foar dy in himel boud. Ik ha dyn namme yn de wolken skreaun, mei inket, ynlik read,…

lês it hiele gedicht

Thús

Ik sit wer oan see. It is leech wetter. Skjipperstront plakt oan myn broek. Yn ‘e fierte lizze de pakes en beppes op it tsjerkhôf. Prikkedaam is it wurd dat yn myn kop al fiif minuten wei is. It waait…

lês it hiele gedicht

Hoe’t in bal de want ferlit

In neare jûn, de huzen keare swittend binnenstbûten, de stimmen yn ‘e tunen boazje oan. De loft is swier fan rein. Hy rint sa stadich as er kin, want op syn lippen wol er de earste drippen fiele. By ‘t…

lês it hiele gedicht

net oars

dat it net oars wurdt as ik om dy sykje as de blêden oan ‘e beammen risselje en in wolk in tel foar de sinne skoot dat ik sêft fan leafde blommen yn dyn hier befrisselje en sis: ik ha…

lês it hiele gedicht

Fredige dei

Fredige dei, sa wûnder ljocht, Stil feest fan snie en sinne, Hoe wurde myn tinzen sêftkes brocht Nei de blide tiid fan foarhinne; Lyk sinn’ en snie de keale wrâld, Sa siere dream en dize De teare bylden, jierren âld,…

lês it hiele gedicht

De ljurk

Oer de earste sleat, en dan in groppe fierder, Dêr waait in ljurk út ‘t dauwich miedlân op. Syn tûfe, as de helmplom fan in ridder, Stiet triljend op syn lytse fûgelkop. It griene lân, dêr’t bûnte bisten rinne, De…

lês it hiele gedicht

Tour de Frise

L’Aubisque, Le Galibier. Jawis. Mar dy’t myn berchetappe op ‘e seedyk fan Harns nei Surch, mei bolderige wyn en pûsters as in orkaan, ferlytset ta in traapke fan ‘e mollebultkategory, ik sil him lek stompe litte op basaltblokken fan smeulske…

lês it hiele gedicht

Snein

Ik wit wol, snein is yn prinsipe krekt sa lekker frij as sneon mar sneins dan fielt it krekt as wol dat frije net en krûpt der swier en dreech in skyldpod oer my hinne. Snein fielt as wachtsje op…

lês it hiele gedicht

Wetter, stien en sân

Wetter, stien en sân lizze yn de palm fan myn hân koe ik mar: swimme yn de stien drinke fan it sân en sliepe op it wetter mar foar alles is in tiid en plak want slim te begripen de…

lês it hiele gedicht

(Auteurleas fers)

hjir leit de see, breed spegeljend ûntwyk foar wa’t de jûn bekrûpt; foar wa’t allinne is, is de seedyk dêr’t jûn op jûn de sinne him fersûpt yn blakstil wetter of yn foarse weagen en tusken dyk en kym sykje…

lês it hiele gedicht

Op fersyk fan mannichien

Wês net bang, do meist opnij begjinne, mei wisberette faasje of yn ‘t blinelân. Wolst de regels folgje, alles sels wol kinne, litst de stipe los of grypst krekt nei in hân. Wês net bang foar al te grutte dreamen,…

lês it hiele gedicht

Landrover

Hikspeallen skampjend jei ik oer Mûntsjeleane – swarte ekers, dêr’t seefûgels boppe fleane yn in djip trekkerspoar troch de nije gebieten. Itselde ljocht. Deselde sâlte, lûde lieten. Hjir haw ik yn skoalfakânsjes ierappels socht, it goud selsstjoerend nei de skuorre…

lês it hiele gedicht

ik bin it wetter

ik bin it wetter benim my net de yllúzje as stoarmen my swypkje te’n lêsten in wâl te finen want ik slach tsjin de dyk klim by basalt omheech wurd ik de djipte ynskuord ik bliuw mysels bats sear tusken…

lês it hiele gedicht

Yn wurden net

Noch earder as it iere grien, sil tusken swarte tûken wite huningmûltsjes bloeie, de nije maitiidsloft behappe, har fêstbite yn it hout en dan as losse bernetosken oer de hiemen falle. Noch waarmer as ea ferhalen sizze kinne, sil skielk…

lês it hiele gedicht

Portret

Nea wer seach ik hy dy’t my makke. Hy sette stil en liet my los en sei net hoe’t ik wie en neamde net myn namme. Sei neat oer kleur, oer aard en foarm, oer wa’t ik bin. Syn eigen…

lês it hiele gedicht

Frij

Freonlik de heuvels by Vaison la Romaine, net heger as by ús de dyk, en op it kastiel, as yn ús eigen keninkryk, in ljocht by nacht, om wat net doocht te kearen. Sa sacht dit dodzjen op it balkon….

lês it hiele gedicht

Fiskerswyfke

72 jierren hawwe fan har antlit in print etst yn in noch net beskreaune styl op ‘e eftergrûn geve yn ‘t sâlt bebiten streekjes fan ‘e skol skar en skylfisk dy’t hja yn ‘e rin fan ‘e jierren útsutele hat…

lês it hiele gedicht

Liebesinsel

De see wie blau en helder as in spegel De sinne blonk, it wie in waarme dei En sokke dagen lis ik yn ‘e regel Op ‘t strân te slomjen en myn hûntsje mei. Mar diz’ kear net, no syld’…

lês it hiele gedicht

Net mear fan dysels

De skonken binne net mear fan dysels. Wis, se ha dy holpen om fan ‘t bêd te kommen, en binne mei dy troch it keammerke strampele, datst earst de kleden iepen lûke koest. Mar hastich ha se doe de stoel…

lês it hiele gedicht

Lytse Wize

de iene hân yn ‘e bûse fan har heite kroltsjejas de oare yn har memme fingermof rinne se nije kûltsjes yn ‘e snie dy’t knerp seit efter de tsjerkefinsters flústerje tûzen ljochtsjes kom mar kom mar en wer en wer…

lês it hiele gedicht

De klaai is griis

Novimber Der leit in dize oer it gea yn novimber. Dampich lizze leech de wolken, lânreek dy’t de bou ferswijt. Drippen oan ‘e wynbrauwen, it burd is wiet- in kuier. Bitelân is ‘t hjir, ik fiel de trekkerspoaren oan ‘e…

lês it hiele gedicht

Pake

Yn ‘e kûveuze fan ‘e tiid, as in gladiator yn ‘e aow, fjochtet pake tsjin ‘e ynfaazje fan ‘e eksoaten. Mei broeikaskobben op ‘e siele wiist er syn pakesizzer it paad fan no nei doe: ‘Hjir wie de bulterige seize,…

lês it hiele gedicht

De acht hynders fan it Amelân

Wa’t op it eilân Amelân it skeane paad lâns giet, sjocht dat dêr tichteby it strân in âlde tinkstien stiet. De letters binne hjoeddedei hast amper mear te lêzen, mar elkenien op ‘t eilân wit wat oft dêr op dy…

lês it hiele gedicht

Der binne fan dy dingen

der binne fan dy dingen net te fangen yn dyn hân fier op in ôfstân bewege se en by eltse stap wat tichterby wurde se wei noch nyskes mocht ik skûlje ûnder ien en itselde dak wy praten en wy…

lês it hiele gedicht

Werkommen

Ek dizze nacht slacht wurch, ferrêde in side fan it libben om. De bisten ha de honger sêde en keare nei de stâl werom. Sa hjir en dêr sjongt no in fûgel syn suv’re sangen. ‘t Ljocht wurdt nij. Djip…

lês it hiele gedicht

Wat sil dit stee?

Wat sil dit stee? Sels dit eigenste hoekje skuorre hat gjin weet fan dyn hân, doesto hjir noch wieste. Ek al lykje kopketten, helters en singels har ferhongen te hawwen oan de rongen yn ‘e muorre. Mar sa’t de bankskroef…

lês it hiele gedicht

Myn saks en ik

(foar Anneke Bron) Ik ha in oare helte it is myn saksofoan. Hy keart my binnestbûten ik lit him myn wêzen sjen. Stadichoan is hy mei my fergroeid. Syn holten waarden hoalen yn myn lea syn iepeningen teisters nei de…

lês it hiele gedicht

Oergong

Shakira sjongt foar my de pine, by donkerread behang en sigaret. Hjir boppe leit myn rêchsek klear om foar altyd fuort te gean. De Barbie ûnder it bêd is dea, der is yn my gjin boartsjen mear. Myn mobyltsje swijt…

lês it hiele gedicht

Dit hûs

komme mûzefergifpantsjes út ‘e hoalen, mei lêste keutels skiten of earste fan in nije pleach fiert houtwjirm heechtijdagen sloop in âlde muorre graaf de dampe flier út goai de groppe ticht mar lit it bûthúspaad bliuwe glêdsliten gieltsjes boaiem ûnder…

lês it hiele gedicht

Moetsjen

Wie it dyn mûle dy’t it die? Dyn laits? Begear fan fonkeltosken yn dat noegjend libbensread, gebeart fan langstme en geniet, de tsjoen dy’t dyn gesicht op slach ferljochte? Wie it dyn waarmte dy’t it die? Dyn rook? In soele…

lês it hiele gedicht

Brandy Cove

Tusken de griene kliffen, dêr’t de hege see De oester fan ‘e woeste kust útslikket, Smite derten bern wite stiennen yn it Blauwe wetter, rynsk, as winsken fan Nea te sinken yn ‘e altyd winkende dea. Mar, is it tij…

lês it hiele gedicht

Fergonklik

it strân leit as in skierwyt fel papier yn it lêste ljocht de tekening fan hjoed wie mar in út ‘e losse hân opsetten skets wêr binne se bedarre de bliere bern de mei de eagen ticht net mear ferlegen…

lês it hiele gedicht

Lytse Wielen blues

sa fredich wie it doe, dy waarme dei doe’t ik siet by dy mei achter ús dat hege tichte reid, der is gjin wei werom seistû en foar ús lei it wetter in akwarel fan jûntiidssinne en letter naamdestû myn…

lês it hiele gedicht

Oer de grins

‘k Wol dizze jûn myn grinzen ris ferlizze aanst stek ik ôf, al is ‘t ek neare nacht. Hoe moat dat no? Moat ik it thús net sizze? Ik ha de moed net. ‘t Komt te ûnferwachts. By ‘t túnpaad…

lês it hiele gedicht

Bitterswiet

bitterswiet bitterswiet priuwt dit lytse leafdeliet sil dyn ear ‘t wol ienris heine as de fine drippen ‘t reine reine litte oan dyn blinen silst it hearre as de winen flaikjend om dy hinne strune harkest? hark yn alle tunen…

lês it hiele gedicht

Thúskomst

Op ‘e Ivige Leane wurdt it altyd better, men krijt der hâld oan ‘t fiere grien: De pleats is sichtber, tsien minuten letter fytst men gerûs fan popelieren yn. It ljocht stiet stil en skimerich yn de skuorre. De rook…

lês it hiele gedicht

Stil momint

foar H Stil lei it grien dêr oer de lege lannen fan kleur fersketten, ‘t jonge gers kroep wei wreed waard it libben skept en brutsen lam stiene wy te sjen sa macht’leas wiene wy dy dei. De fammen gûlden…

lês it hiele gedicht

(Titelleas)

hjir leit de see, breed spegeljend ûntwyk foar wa’t de jûn bekrûpt; foar wa’t allinne is, is de seedyk dêr’t jûn op jûn de sinne him fersûpt yn blakstil wetter of yn foarse weagen en tusken dyk en kym sykje…

lês it hiele gedicht

Skaadrider

De wintersinne sakket al geandewei en set de westerkym yn reade gloede. In rider sjit oer ‘t iis mei lange, wisse streken, de jûnloft yn ‘e mjitte. It lege ljocht skept him in skekkend skaad dat him ûnskiedber folget, mar…

lês it hiele gedicht

Der hat in tiid west

Der hat in tiid west sa leare ús de fossile fynsten dat de kontininten fan Grienlân oant Fjoerlân befolke wiene mei reuzereptilen, dinosauriërs, roppige, út har krêft groeide meunsters dy’t wat de ierde opjoech oan beam en plant kealfrieten en…

lês it hiele gedicht

Ofslútdyk

De bus rydt as in keamer troch de nacht, de wei is rjocht, de dyk leit einleas fêst, lofts de bedimme see, nea yn ‘e rêst, ús útsicht yn it sêfte moanneljacht. Fóar my de jonge krekt noch skearde nekken…

lês it hiele gedicht

De reis

Giesto op reis? Dan giest om wat te finen: in faach besef faaks earst, mar geandewei begjint it garjen. Meastal lytse dingen: in ûnbekende beam, in blom, in fûgellûd, in taal, en njonkelytsen kleuret de sûnt de bernetiid ferblikte keunst…

lês it hiele gedicht

troch gatten

dy simmers wachte ik fergees op lûden út de swanneblom kroep de sleatswal nei de hikke ta troch gatten yn it ramtwurk fan hout en spikers ferwide him de wrâld seach it hea my oan troch kowefinsters troch gatten fûgellûden…

lês it hiele gedicht

Libellen

neisimmerske ljochtspegelingen libellen kruse myn paad kleurich as yn sudliker streken op ‘e rûge tafel ûnder eachweid jout de luchtige siel har del boade fan lichtens en boartlikheid readkleurich it lange liif ik trochsjoch har reachfine wjukken as in mear…

lês it hiele gedicht

koe dit mar

koe dit mar it gedicht wêze dat as in stielen boarstel bjint en krast oer âlde koarsten behang fan muorren skuort it griis beton har geef en neaken liif werom jout fan it waarme hout de ferve skrabet oant eigen…

lês it hiele gedicht

Lânskip

Doopje dyn pinsiel yn wetter en begjin mei it blau, it sulverblau fan de see dat de sinne heint, mar likegoed donker en driigjend wurde kin as de stoarmwyn oer de weagen raast en feroaret yn manljus-blau, it blau fan…

lês it hiele gedicht

seedyk

mangele tusken elemintêre rivalen heechskouderet de dyk, yn duorjend omtinken ferslingere oan kearen en hâlden. see driuwt sâlt yn stiennen pûsten. fan minsken opsmiten basalten barriêre hoedet droech tsjin oanstoarmjend wiet. syn skeppers út ‘e hân rûn bôget er op…

lês it hiele gedicht

It skiere lân

‘t Wurdt hjerstich oer it fjild de wrâld bestillet ta in frjemde dize pleatsen steane der fersille hinne âld en skier en oan de loft hinget in giele sinne in grouwe spinne gluorket nei har bút mar jûns dan fjurket…

lês it hiele gedicht

eigen gedicht

hjir stean ik yn it felle ljocht in frjemde dichter hat foar my betocht wat ik hjir sizze kin mar mient hy it goed as wie ‘t in freon hie hy myn byld foar eagen wylst er syn wurden skreau…

lês it hiele gedicht

wintersnipperdei

der waait in winterwyn om myn bêd grypt my yn gips en stive lekkens in skerpe skjirre knipt myn kontoeren út kreakjend iis stekt yn myn tekkens oan ‘e loft wetterwolken en in kloft grize guozzen mei beferzen bekken beskite…

lês it hiele gedicht

Leafde is…

Leafde is in taal want do moatst wurden fine foar ien dy’t by dy past, oars as dy, mar krekt dêrom, net ien yn ‘t algemien mar de útsûndering, net de offisjele spraak, mar lûden út it persoanlik alfabet, taal…

lês it hiele gedicht

Bist der altyd

nachts fan út myn waarme bêd fiel ik dy omrinnen troch de went fan myn lea hear ik dy yn petear mei myn gedachten en wit ik dy oanienwei ûnderweis oer de núnderpaadsjes nei myn hert deis achtslein troch de…

lês it hiele gedicht

Simmerjûn oan ‘e Far

de dize dûnset oer de greiden leit in ljochte tekken oer it gea in reager dikert tusken reiden muskusrotten hoffenje har de lea reidhintsjes hoedzje harren jongen in snoek leit ûnferweechlik hast foar dea karrekiten hâlde in wedstriid priissjongen jûnssinne…

lês it hiele gedicht

Dreamleafde

yn ‘e winkelstrjitte krûpst my oan noas tsjin noas each yn each hân yn hân sweve wy op in eilân yn de minskesee de mannichte makket in hage wy sjogge fage gesichten hannen klappe mûlen sjonge earst sêft dan in…

lês it hiele gedicht

It wie winter

It wie winter en se sei ‘nee’. De jonge hie in nuete krie, dy’t middeis op him wachte. Woe se him sjen? Se sei ‘nee’ en wist net wêrom. Yn har dreamen wienen gjin jonges mei in krie of mei…

lês it hiele gedicht