Itensiedles
Us mem wie o sa op it skik,‘k woe pankoekbakken leare.Ik sei dat ik it sa moai fûn,se yn ‘e loft te kearen. Us mem
Us mem wie o sa op it skik,‘k woe pankoekbakken leare.Ik sei dat ik it sa moai fûn,se yn ‘e loft te kearen. Us mem
Winter is op kommen.Ik fiel it oan ’e luchtEn oan ’e wurden dy’t ik skriuw.Alles wurdt klearder: de strjitteIs oan ’e ein ta te sjen.
Fier fan hûs wenje ik tusken iken en boekenyn it nullebosk,dêr’dt de kjeld it masterskip fiert,dêr’t woartels tusken bemoaze stiennen húzjeen trochbûgde tûken farske snie
As ik wekker wurdstiet myn holle al oan.As in kearnsintrale,as de BrandweerIt giet los! Sûnder ferbânfljocht fan alles foarby.Net by te hâlden.Myn gedachten giselje,oer hjoed,
Ik lis plat op it liif,sssst, súntsjes!Bewapenemei bûsen folkrûp ik stadich foarút. Pas op!bewaker op de gong.de Jong,fluch, lied him ôfbrûk munysje. Drave!!Kom gaude hoeke
Us mem hat in jas foar my kocht.Wyn- en wetterticht.Hy is knalgiel.It is werklik gjin gesicht. ‘Hearlik waarm foar op de fyts,dêr bisto wol oan
Ik sit hjir yn myn hok allinne alle minsken komme lâns nea ris op besite of komsto no wol hjirhinne? Se tikje op myn ruten
Spierkrêft kin in protte tille, fan ‘e grûn oant himelheech. Mar de krêft ferliest dy wille as ’t yn’t libben dûnker wurdt en dreech. Wat
Moarnsier De wrâld sliept noch it is sa stil ik gean der op út twa fytstassen farsk nijs Dat nijs bring ik rûn wichtige berjochten
Wy dy´t fytse, grut of lytse gean de diken oer auto´s avenseare toeters protesteare: hannen oan it stjoer. Eigen strjitte ´t doarp ferlitte fierder fan
Youtuber wol ik graach wurde,hokker skoalle leart my dat?Lit dat hûswurk mar gewurde‘k meitsje films, sa moai as wat!Wat foar content sil ik meitsje?Hoe skript
ik tearde de krante iepen en dêr wie se   Samar – sa hiet se –   se waard 35 dagen âld Â
Jehannes is wat frjemd, Jehannes is wat nuver.Al kin er noch wol tinke, syn tinken is net suver.Jehannes is wat stil, mar hat in eigen
Myn bêd is in tsunamy, gjin plak mear om te lizzen. Wat in binde is it hjir, dát hoechst my net te sizzen. Bôlekrommels, smoarge
As myn wrâld leech is.As ik net mear tinke wol.Dan gean ik nei bûten ta,en dream de oeren fol. Want lizzend yn it hege gers,driuwe
Waait it? Falt der in drip rein?Dan moat ik myn reinpak oan.Mem is seker fan har saak.Sa’n pak is ommers hiel gewoan. ‘Nee mem, it
Wy planne ús fakânsje meastentiids mei âld en nij. Der is dan faak wat ekstra jild en elkenien hat frij. Mem sit foar op
As ik jûns allinnich thús bin dan wurd ik wolris bang dat in dief hjir komme kin ik stek dan grutte kearsen oan dy baarne
Alle libben hat in sinoan ‘e ein en by ’t begjin.Sels al hat men op in jûnin neefke op ‘e keamer fûn,dat jin nitelet en
’t Ljocht is griis, de sinne kâld. Fannacht is se stoarn, ús beppe. Juster wie se noch oan ’t skreppen yn ‘e tún, tachtich jier
Ik bin noait siik.En dat fyn ik mar neat.Nea in lyts grypke of snipferkâlden.Nea yt ik ris wat ferkeards.  Myn suske is sa faak
Us mem hat wer wat by de einsy hat it lêsten tsjin ús seinde spikerbroek sit har te stiifin fetrôle plakt har op it liif
Marchje appte Bouke.Bouke appte Sjoerd.En doe krige ik it berjochtsje ûnder eagen.Ik fielde my fuort beroerd.  Eangstich seach ik de klasse troch.Please stjoer Froukje
Ik moat altyd nei skoalle fytse.Twa oeren op in dei. Bah!Us heit en mem dogge oft it neat is.Se sizze: ‘Och dat falt allegearre wol
Marijke hat in pûkel,in pûkel op it kin.Se sjocht it yn ‘e spegelen krijt in freeslik sin.Se wol net iens nei skoalle.Dêr laitsje se har
Us heit en mem hawwe my teste littenen no is it dus definityf.Ik haw ADHD.Ik bin no dus ‘drok’ en net mear ‘aktyf’. Us mem
’t Is koade read, ’t is koade read,der waaie auto’s yn ‘e sleat.Der komt elk oere in sjoernaal,sok waar, dat is dochs net normaal. It
Sin oan lekker op fakânsje,reizgje yn it bûtenlân.Sin oan oare minsken moetsje,sin oan sinne, bergen, strân. Sin oan nije aventoeren,sin oan wille en fertier.Sin
Ik kin werklik hast net prate,ik haw sa’n seare kiel.Al dagen lis ik hjir op bêd,net ien snapt wat ik fiel. Mem bellet ûnder
Ik bin gek mei myn mobyltsjemoarns betiid set ik him oan,hy kin fan alles, in juwieltsjefoto’s en dan fansels de tillefoan. ‘k Haw him
It lân ûntflechtsje op wyld aventoer?Wat dochsto asto net mear feilich bist,do nimst dyn leafste mei, dyn bern. Do witstdyn eigen hûs dêr bliuwt gjin
Us mem seit: ‘Der binne ingels.’Echt wier, en se leaut it ek.‘Ingels liede dy troch ’t libben.’Mem, tink ik, praat net sa gek. En dan
It waaide dat it rikke,minsken no, dat wie my wat.Yn elts gefal lei fan ‘e moarnde wylch fan buorman plat. De tûken troch de glêzenen
Us mem hat de smaak wer ris te pakkenBytiden is sy wier net goedSy stiet de hiele dei te bakkenWant wy bin’ oan de superfood
Us buorman oan it Kealledykjehie lêstendeis in ezel kocht,mar it bist bleau dwers en net te brûken,wat ús buorman ek besocht. Sa tocht it bistje
Ik wie der wier wol wis fan,dat ik mysels hiel aardich ken.Dat gjin mins my samar ompraat,dat ik wol sterk en stevich bin. Mar dizze
Mem skoarde ’n nije opdrachtby in hiele grutte klant.En dêrom ieten wy lêst’yn in stjerrerestaurant. Ik hie der bêst wol sin oan,ite kin ‘k
Elkenien dy moat wat ‘wurde’,mar ik wit it werklik net.En ik moat no wier hast kieze,want oars is ’t foar my te let. Mem
Ik moat in bril.Ik kom der net mear ûnderút.Ik kin roppe en raze marmem bliuwt by har beslút. ‘Mei ik dan teminsten linzen,Sa as
Us beppe rint der soms wat by,ferfromm’le en ferlept.Mar hat se by de kapper west,dan fielt se har wer opperbest.Us beppe seit fan: permanintdat is
Miskien wolsto my net leauwe,fynst my eins mar wat in siel,mar der is neat sa gefaarlikas in grut en âld kastiel. Alderearst de takelbrêge,oer it
Oarloch is: foar alles bang,noait net witte foar hoelangde soldaten yn ‘e strijittefjochtsje en op alles sjitte.’t Kin net skele yn hokker taal,oarloch is in
Help, ús heit sit yn de ww!Alle dagen is er thús.En om’t er neat mear te dwaan hatbemuoit er him dus mei ús! ‘Hee,
it tuorke fan de tsjerke stekt troch de beammen net dy tsjerke fan de mummys net elke oare tsjerke dy’t sprekken lije mei gewoan in
Us beppe hat in sykte,of, no ja, ’t is mear in kwaal.Us beppe siket blikjes!Net te leauwen. Abnormaal! Â Se skarrelet mei in griperen in
Fjouwer wie ik, doe koe ‘k fytse.‘k Hie myn nocht fan it gerin.Fleurich fleach ik oer de stoepe.‘Sjoch ris memmy wat ik kin?’ Â Doe
In grutte krobbewenne ûnder in stobbemar dat wie him net nei ’t sinwant sa’n hûs wie him te min Hy gie op reisen elts
Yn it doarpke dêr’t ik wenjebinn’ in protte minsken ûngewoan,der binne fansels ek wol oaren,mar de measten mankearret dochs wat oan.  Nim bygelyks Gerrit
Se sochten earst alle beideom in lege doaze.Hy seach ‘m earstmar ús mem mocht ‘m ha. Dêrnei stie er tafallichgewoan efter mem by de kassa.It
jeu, sjoch hjir myn nije blitse scooter,yn ‘e moaiste kleuren: read en wythy hat in hiel geve lûde toetergjin seefûgel dy’t it doart en skyt
Op myn luchtbêd sjoch ik him kommen.Dûnkere eagen, kroljend hier.Krêftich swimt er nei my ta.Ik doch krekt as ynteressearret er my gjin sier. ‘What’s
altyd bin ik te berikkenbin standby en daalk onlinealtyd wol ‘k der foar dy wêze-keep up with friends, wherever-mar do… do bist soms sa fier
Nea wer seach ik hy dy’t my makke. Hy sette stil en liet my los en sei nethoe’t ik wie en neamde net myn
Hast wolris nei de stjerren sjoen,soesto se telle kinne?Moatst mar ris riede op in jûnhoefolle it der binne.  Hast wolris neitocht hoe’t it sit,sa’n
Der is in prachtich moai gedicht,ik kin it hielendal út ‘e holle.Ik wit it mei de eagen ticht,wat soe ‘k it hjir graach bringe wolle.
‘k Mei hiel graach yn ’t swimbad lizzeen ik swim ek bêst wol hurd.Mar sa’n startblok en dan dûke?Kram’le nee, dan bin ‘k sa’n tut.
De minsken freegje my sa faak:‘Wat soesto letter wurde wolle?’Dan helje ik stoer myn skouders op en sis:‘Wit ik folle.’ ‘Do kinst alles wol wurde,’
Tink dy ris ynop in dei yn ‘e simmersitsto yn in boatsjedat driuwt op ‘e poel.Merkels en eintsjesdy boartsje om dy hinne,de sinne is waarmen
Mei ús gimmestyklokaal is alles mis:it is der te kâld of kinst der wol rane,it stjonkt der nei omkeswit en bokkepisallinnich de behearder mei oan
harkhearst dathearst dy lûdsjes sjochsjochst datsjochst dy kopkes moatst net ferwegemoatst hiel stil wêzemoatst hiel goed sjen jasakrekt sjochst se wol dy kopkeshearst se
Dit lân, ik haw it heardit gûlen fan de noardewyn,it skuorren fan it iis,bekende stimmen yn de nacht. Dit lân, ik haw it sjoenit
Novimber Der leit in dize oer it geayn novimber.Dampich lizze leech de wolken,lânreek dy’t de bou ferswijt. Drippen oan ‘e wynbrauwen,it burd is wiet –in
Jantsje mei graach fjurkestokeen sy docht dat dan ek faak!Nimt wat tûkjes en wat houtsjes,fjoer derby: it baarnt omraak! As lyts famke lytse brantsjes,oaljelampke,
Jippy, ’t is hjoed rommelmerke,altyd wer in leuke dei.Oan ‘e dyk âld guod ferkeapje,en de hiele buert docht mei. Yn in doaze op ‘e
Ik wol sa graach in drumstel hamei basedrum, bekkens, tromme.It liket my geweldich ta,soe it der oait fan komme? Ik bin pas yn myn elemintmei
Hoe kin de ierde om ‘e sinne draaieal ieuwen lang en sûnder rêst?Hoe sweeft de moanne om ús hinneof hâldt in grutte hân ús fêst?
Ik haw in baan foar heale dagen,‘k fertsjinje sinten by de bare bult!‘k Hoech myn hân net langer op te hâlden,stean net mear by ús
Wy geane, sei ús heit, nei Frankryk mei fakânsjedêr is it altyd sinnich en moai waar,ús mem lei dêr tsjin yn: dêrfoar hast’ gjin garânsjemar
Wy hawwe nije achterbuorljuno sûnt in wike as achten dy feroaring op ‘e buerthat my danich yn ‘e macht.Want witste, dy nije buorlju hain spetter
Jitske wenne mei har heit (hy wurke by Steatsboskbehear) Yn in húske by de Deelen. Krij de bûsdoek mar fêst klear. Jitske boarte by de
Heit soe foar mem in kastje meitsje, in soartemint fan boupakket. Der siet in boekje by mei plaatsjes, mar heit sei: ‘Nee, dat hoech ik
Moatsto hjoed noch erges wêze, giesto gauris op ‘en paad, hast dyn nocht fan áltyd lêze, brûk dan net in wegekaart. Kaarten binne foar de
Wy bin ferhuze. Fan ’t âlde hûs hien’ wy ús nocht. Hoe’t it nije hûs der útsjen soe dat ha wy sels betocht. Heit efter
Dat geëamel fan ús heit oer myn omhingjen op ‘e bank, de oerkes efter de kompjûter, de kondysje dy’t ik ha… Om fan it geseur
Ik wol mysels in lege holle meitsje gjin soargen oer it hûswurk ha net langer fan de wize reitsje fan as ik net slagje, it
Justerjûn doe soe it heve: kampeare, sa hiene wy betocht. Wy klommen op ‘e souder en hellen de tinte foar it ljocht. Kampeare yn ‘e
Ik ha in nije hobby. Ik doch it eltse dei wer op ‘e nij. Moat der in learaar narre wurde, dan bin ik fan de
Ik bin net krekt as alle oaren.Ropt ien : ‘Foarút’, dan tink ik: ‘Ho’.Ik sjoch yn griis wol hûndert kleuren,en wol net moarn, mar hjoed
der dûnset in ballontsjetroch de strjitte, flinterlichtin toutsje oan syn kontsjeen in laits op it gesicht. hy hat in protte wille,rollebollet oer ’t trotwaar.de wyn
‘k Bou in hûs mei tolve keamers,foar de fun en it gemak.Mei in swimbad en in glydbaanen in fuotbalfjild op ’t dak. Mei in
Broers… ik begryp der faak gjin jota fan!Nim no ús Tseard,dizze wike 16 wurden.No… as ik 16 waard,wist ik it wol!Dan woe ik in stoere
Doe’t ik by de sleat siet,seach ik in kikkert hieltydtsjin de kant oan swimmen.  Ik woe him in hân jaan,of, as er dat doarde,de
In stille nacht. It lampeljocht bleek en kâldstrykt ûnmeilydsum lâns in hûs, in beam enin âlde pleats mei dingen net te neamen,sa rydt ús auto
Ik wenje yn de kastdy’t op dyn keamer stiet.En ik kom earst ta libbenas jûns it ljocht útgiet.  Dan stean ik yn it kieren
‘k Kin myn keammerke oprêde,of ik poets myn fyts in kear.‘k Soe in haadstik lêze kinne,mar ik bin net yn de sfear. No alfêst de
Myn broer is o sa sterkkin fjochtsje as in tigerhy nimt it foar my opas wie ’t in echte kriger Myn broer hat in
Ik bin as teen-ager net min:ik ha ferkearing, mei Jan-Geart,ik praat Ingelsk en ik smooken rin mei de nâle bleat… Sa gean ‘k mei Iris
As sy wol nei it feestje mei.En ikke, ikke net!As hy wol lang opbliuwe mei,en ik moat al op bêd. As ik net goed yn
‘k Wie sa graach as omke Jan,ek sa’n fet cool sterke man.Hy tilt sa mar allee hop,mei ien hân in hynder op. ‘Sa mar klear,’
Ús heit hat in nije auto.En grutsk dat hy dêr op is:‘Hy kin wol 250,ja wier, wat ik jim sis.’ Kompleet mei Bluetooth en Tom
Oeren sit ik al oan tafel,mei seis sprútsjes op myn board.Ik wol se dêr graach lizze litte,mar ús mem seit: ‘Ite! ’t Moat!’ Seis fan
As nimmen sjochtwat Minne dochtfytst er by tsjuster sûnder ljochthoewol’t syn lampe it wol die.As nimmen sjochtmist er de kickomdat der krekt gjin plysje wie.
Wat in drokte hjoed yn Boalsert,it is twadde Pinksterdei.Fytse lâns de alve stêden.Geart en Gjalt dy dogge mei. En dat dogg’ se op in
Ik wit in hiel moai paadsjeik kin it fineoaren netit ropt allinne mykom, seit it, komhjir achter leit in lange leanedêr’t rigen beammendreame, dreame… Ik