Swarte mamba
Myn broer hat in ekstreme hobby;ik wit net oft ik him ferriede moatno’t hy, ferstoppe op syn keamerhiel stikem dêr in swarte mamba hat. Â
Myn broer hat in ekstreme hobby;ik wit net oft ik him ferriede moatno’t hy, ferstoppe op syn keamerhiel stikem dêr in swarte mamba hat. Â
Fan ’t maitiid op in sneontemoarn, ’t wie noch mar amper ljocht, doe hat in frachtwein by ús thús in minykraantsje brocht. In fiver
Us beppe hat in kreaze wente mei foar in stoepe en achter in terras. Foar alle ruten griene planten, ien mei kleur der tuskenyn. Poeke
’t Ljocht is griis, de sinne kâld. Fannacht is se stoarn, ús beppe. Juster wie se noch oan ’t skreppen yn ‘e tún, tachtich jier
Ik bin noait siik.En dat fyn ik mar neat.Nea in lyts grypke of snipferkâlden.Nea yt ik ris wat ferkeards.  Myn suske is sa faak
Us beppe makke in proefritop in fyts mei batterij.Der wie in aksje en se tocht:‘Dat is wol wat foar my.’ Â Se woe de alderdjoerste,want
Us heit en mem hawwe my teste littenen no is it dus definityf.Ik haw ADHD.Ik bin no dus ‘drok’ en net mear ‘aktyf’. Us mem
Hy hat in trui, it is in echte slobber,it is in âlderwetske wollensokkengeit.En mei dat briltsje út it jier 2000,moat ik jim dochs bekenne: da’s
Krije wy besite,Dan sjoch ik dêr as in berch tsjinoan.Want wat ik ek besykje,nea dogge ús heit en mem gewoan. Mem docht dan oerdreaun.Se stroffelt
Us mem seit: ‘Der binne ingels.’Echt wier, en se leaut it ek.‘Ingels liede dy troch ’t libben.’Mem, tink ik, praat net sa gek. En dan
Ik haw in learaar Frânsk,ja, ik wit it is wat frjemd.Mar altyd moat ik oan him tinke,it is echt sa’n knappe fint. Sokke moaie eagen
Troch it sydrútsjoch ik pake sittenmei syn âlde holleop syn âlde hân. De earmtakkeop ‘e leuningfan ‘e stoel. Syn knipperkenei it waarmitenfan tolve oere. Beppe
Us mem hat de smaak wer ris te pakkenBytiden is sy wier net goedSy stiet de hiele dei te bakkenWant wy bin’ oan de superfood
Us beppe hat in kreaze wentemei foar in stoepe en achter in terras.Foar alle ruten griene planten,ien mei kleur der tuskenyn.Poeke mei yn ‘e sinne
’t Is wat apart, mar ‘k wit net better,ik fyn ’t suver al gewoanfan ús Willem, altyd, oeralfalt dy jonge út ‘e toan.  ‘k
By pake baarnde in kearske,jûns yn ‘e skimer stuts er it oan.It stie de hiele nacht te skinen,hy dwêste ’t yn de iere moarn. Sa’n
Us beppe hat in sykte,of, no ja, ’t is mear in kwaal.Us beppe siket blikjes!Net te leauwen. Abnormaal! Â Se skarrelet mei in griperen in
heitik wolmei dyte fiskjenmoatst myn nije fuotbal sjen heitdo moatstmei my healwiizjeen my learehoe’t ik mynfytsbân plakke kin heitwolst mei mynei de merkeen
Ik haw in hiele leave heit hear,echt de leafste dy’t der is.Mar as hy wat foar my makket,giet der faak fan alles mis. By
Us heit sei: ‘Ik wol in pear hinnen.Dat liket my geweldich ta.’Us mem fûn ’t plan ek net ûnaardich:dan soene we farske aaikes ha. Se
Ik sit al even op ‘e fytsen ynienen, shit, o nee!Myn mobyl leit nochnjonken de beker tee.Dat kaam fansels fanAnnyk, dy sms-stefansels oer Kees-Jan O,
Ik wol sa graach in drumstel hamei basedrum, bekkens, tromme.It liket my geweldich ta,soe it der oait fan komme? Ik bin pas yn myn elemintmei
Wy geane, sei ús heit, nei Frankryk mei fakânsjedêr is it altyd sinnich en moai waar,ús mem lei dêr tsjin yn: dêrfoar hast’ gjin garânsjemar
Heit soe foar mem in kastje meitsje, in soartemint fan boupakket. Der siet in boekje by mei plaatsjes, mar heit sei: ‘Nee, dat hoech ik
Lang lyn wie ‘k krekt as alle oaren, in heit en mem, in eigen thús. Mar no is dat folslein feroare, en wennet heit net
Dat geëamel fan ús heit oer myn omhingjen op ‘e bank, de oerkes efter de kompjûter, de kondysje dy’t ik ha… Om fan it geseur
‘k Wie sa graach as omke Jan,ek sa’n fet cool sterke man.Hy tilt sa mar allee hop,mei ien hân in hynder op. ‘Sa mar klear,’
Us mem wol graach freondinnen wêze,se docht as bin we och sa dik.Se moat sa noadich ek myn boeken lêze,mei in knypeach, sa fan, ‘do